dinsdag 13 maart: vandaag zijn we om half acht vertrokken naar Sibiu (Hermanstad) om bij de Dia-Sib (diabetesvereniging) 300 dozen kleding te lossen. Daarna zijn we doorgereden naar Agnita om bij het ziekenhuis pakketten, medicijnen en incontinentiemateriaal af te leveren. Daarna zijn we naar Codlea (vlakbij Brasov) gereden om nog een aantal pakketten af te leveren. Nadat we deze gelost hebben moeten we drieënhalf uur rijden en om half zeven komen we aan bij ons losadres in Gura Ariesului. Hier overnachten we weer bij het gezin waar we lossen, samen met onze begeleiders.

 

woensdag 14 maart: Na een goede nachtrust vertrekken wij vandaag rond acht uur uit Gura Ariesului. We rijden naar Sarmașu. Een plaats waar we nog rechtstreeks uit auto de pakketten aan de bevolking uitreiken. Blijft altijd bijzonder. Vervolgens lossen we nog in Turda en Floresti. Voordat we naar Oserhei gaan maken we nog een pitstop bij een wegrestaurant. Omdat je nooit weet hoelang je voor de grens Roemenië-Hongarije staat te wachten nemen wij hier onze warme maaltijd. Dit blijkt een goede keus. Na Oserhei gelost te hebben, sluiten wij aan in een 2 à 3 km lange rij vrachtauto’s. Inmiddels zijn we na anderhalf uur 1 km verder. Het is dan acht uur. Hopelijk halen we nog bijtijds onze geplande overnachtingsplek.

 

donderdag 15 maart: Gisteravond laat bereikten we onze slaapplaats. Vanochtend vroeg verlaten we het overvolle parkeerterrein weer. Na zo’n twee uur rijden merken we op dat er erg weinig vrachtauto’s rijden. Later op de snelweg zien we dat alle parkeerterreinen vol staan met vrachtauto’s. Wel rijden er koelauto’s en veetrailers. Toch maar het internet geraadpleegd. Blijkt het de dag van “Herdenking revolutie 1848” te zijn. Een feestdag, dus een rijverbod voor vrachtverkeer. Omdat wij ook met een koeloplegger rijden, gokken we dat ze ons ook aanzien voor gekoeld vervoer. Stoppen kost sowieso geld, want dan zijn we een dag langer onderweg. Met een beetje “zonder geluk vaart niemand wel” bereiken we Slowakije zonder verdere problemen. Later in Tsjechië worden we nog “getrakteerd” op een file. We vorderen 10 km in 1 uur. We eindigen vandaag in Duitsland even voorbij Dresden.

 

Vrijdag 16 maart: Vandaag nog de laatste 720 km rijden en om vier uur kwamen we aan op de Braksdyk in Oldeboarn. Met dit transport hebben we weer heel veel Roemeense gezinnen een extra steuntje in de rug kunnen geven dit voorjaar. Wij vonden het leuk jullie “mede te nemen” tijdens deze reis. Mogelijk hebben sommige dingen u geraakt, kijk eens voor meer info op www.gfd-roemenie.nl. Wij danken een ieder voor de belangstelling, reacties en likes.

Fijn weekend, Sjoerd van der Meer en Johannes Brouwer.

 

 

Verslag begeleiding.

zaterdag 10 maart: Vanmorgen om 7 uur zijn we vertrokken richting Hongarije, waar we onze eerste overnachting hebben. Het is een drukke dag voor een doorsnee zaterdag op de Duitse snelwegen. Toch hebben we eigenlijk geen file maar rijden we van de ene naar de andere snelheidsbeperking vanwege de vele Bauwstellen. Dit geeft een wat onrustig rijgedrag doordat er teveel geremd moet worden. Het is half vijf als we Oostenrijk binnen rijden. We rijden door naar Hongarije waar we in de grensplaats Hegyeshalom overnachten. Het is dan half acht en tijd voor een biertje en een warme maaltijd en vervolgens een lekker bed.

 

zondag 11 maart: Vanmorgen rond kwart voor acht zijn we vertrokken vanuit ons hotel, Hongarije in na eerst een vignet te hebben gekocht .Rond half vijf bereiken we de Roemeense grens en 10 minuten later, na het kopen van weer een vignet, rijden we Roemenië binnen. Het is dan wel een uur later vanwege de tijdzone. We beginnen ook vandaag al aan onze werkzaamheden. Veel Nederlandse sponsors ondersteunen Roemeense gezinnen financieel. Wij zijn er voor om dit geld op te nemen in Roemenië in de Roemeense valuta: de Lei of Leu. Dit wordt van de bank gehaald en verdeelt in de enveloppen die we vanuit Nederland hebben meegenomen, voorzien van een sticker met de code en het bedrag. Een secuur werkje waarbij geen fouten gemaakt mogen worden. Rond acht uur bereiken we hotel Darina in de plaats Ungheni in de buurt van Tirge Mures. Het is een prima hotel met een goede keuken en niet duur. Als we aankomen gaan we eerst een biertje drinken en warm eten om dan alsnog de enveloppen te vullen…….morgen meer.

 

maandag 12 maart: Na ons ontbijt rijden we naar het plaatsje Cornesti, waar 325 voedselpakketten voor ons klaar staan. Voor 25 euro kun je een voedselpakket bestellen dat we in Roemenië laten maken. Onze Roemeense vervoerder haalt deze pakketten op en brengt ze naar onze vrachtauto. Wij rijden vervolgens door naar Albesti. De vrachtauto heeft hier al kleding gelost en de pakketten voor het kindertehuis 50 km verderop, die ze hier zelf vandaan halen. we laten geld achter voor het broodproject: gratis brood voor diegene die het echt nodig hebben. Ook halen we de medicijnen, die hier zijn ingekocht, en wij sorteren deze op code. Iedere code is verbonden aan een gezin/persoon. Onze stichting betaalt deze uit de medicijnpot. Na iedere rit is deze weer bijna leeg, maar door giften kunnen we hier nog mee doorgaan. Van Albesti rijden we naar Dumbraveni. De vrachtauto heeft ook hier zijn pakketten al gelost en ze zijn doorgereden naar het volgende adres. We brengen nog de geldenveloppen, medicijnen en geld voor het broodproject. In Medias doen we hetzelfde zonder broodproject. We treffen voor het eerst de vrachtauto in Velt ze zijn al gelost maar nemen de nog resterende voedselpakketten over van onze Roemeense vervoerder. Wij komen hier in dit dorp, waar het asfalt ophoudt, morgen nog terug om enige gezinnen te bezoeken. Copsa Mica is het volgende losadres voor de vrachtauto en ook wij gaan daar naar toe. Het laatste losadres is vervolgens Sadu, waar we ook blijven overnachten.

 

dinsdag 13 maart: Vandaag vertrekt de vrachtauto na ons ontbijt naar Sibiu om bij het diabetescentrum 300 dozen kleding en medicamenten te lossen. Wij brengen eerst Claudia, onze gastvrouw van de afgelopen nacht, naar haar werk in Cisnadie. Zij werkt in een groot naaiatelier waar ze per dag met 16 personen 500 shirts maken voor Lacoste. De verkoopprijs van 1 shirt in Nederland is meer dan haar weekloon en toch verdient zij voor Roemeense begrippen niet slecht. Wij rijden vervolgens ook door naar het diabetescentrum met de contracten voor onze financiële hulp. Ter plekke delen we een rollator uit welke in de vrachtauto meegekomen is. Na nog een aantal pakketten te hebben afgeleverd in het centrum van Sibiu vertrekken we naar het ziekenhuis in Agnita, een rit met modder en regen. Dit is het ziekenhuis waar we veel van de bij ons ingebrachte medicijnen en incontinentiemiddelen brengen. Ook hier hebben we weer een contract voor financiële ondersteuning. Deze keer de vraag van de directeur of hij met dit geld een ingekochte laryngoscoop met camera mag afbetalen. Dit apparaat kost ongeveer 2500 euro en is op afbetaling gekocht…….Wij gaan verder naar het dorpje Mosna. Hier moeten we 2 gezinnen bezoeken om te kijken of er ook enige verbetering is in hun levensstandaard. Deze gezinnen staan al 10 jaar op de lijst op zoek naar een Nederlandse sponsor, die we helaas nog niet hebben kunnen vinden. In 2011 ben ik hier ook geweest, toen was het droog en 30 graden. Maar nu veel regen en het pad er naar toe onbegaanbaar. Omdat we de auto te ver moesten achterlaten en dus voor ons niet zichtbaar was hebben we besloten om de bezoekjes te verschuiven naar juni of september. We gaan terug naar Velt waar we gisteren ook waren en we nog een bezoek hebben gepland. Het eerste bezoek betreft een gezin waarvan de sponsor is gestopt omdat deze meende dat de familie rijk was en de kinderen een mooie auto voor de deur hadden. Ons contactpersoon dacht daar anders over en nam ons mee. De mevrouw heeft een hernia en kan bijna niet lopen. De scan moet maandag uitsluitsel geven voor een operatie. De scan kost haar 125 euro en voor een operatie gaan ze proberen geld te lenen. De 2e auto bleek er niet te zijn. In Bazna blijkt een familie van 4 personen niet meer op het opgeheven adres te wonen. Wij vinden ze een eindje verderop in een vertrek achter een woninkje in een kamer van maximaal 10 vierkante meter. In het plaatsje Tatarlaua treffen we de te bezoeken familie niet thuis en is onze rit er naar toe overbodig geweest. Na een drukke dag zijn we rond zeven uur op ons overnachtingsadres in Gura Ariesului. Ook de vrachtauto heeft hier gelost en de chauffeurs blijven ook hier overnachten.

 

woensdag 14 maart: Na afscheid te hebben genomen van onze contactpersonen beginnen we aan de rit naar Sarmașu. Hier lost de vrachtauto zijn pakketten en wij gaan eerst naar het ziekenhuis. Wij worden zoals gewoonlijk ook hier weer hartelijk ontvangen. We geven hier de financiële bijdrage aan de directeur en die is weer uitermate blij. Een bijzonder moment is dat wij tijdens het laden nog een medicijn mee konden nemen t.b.v. COPD. Dit ligt los bij ons in de auto en nemen we dus mee het ziekenhuis in. Net op dat moment was er iemand opgenomen die dit medicijn nodig heeft, maar dit niet kan betalen. Dit is dan echt een moment van blijdschap. Overigens geldt voor alle contracten voor financiële hulp, dat er een verantwoording wordt geleverd bij de stichting waaraan het geld is besteed. Deze verantwoording moet bij de stichting binnen zijn voor aanvang van het volgende transport. Hierna gaan we naar Mitresti. Hier wonen een oma en dochter met 4 kinderen in een krot. Omdat we vanuit de stichting hulp bieden willen wij dit ook controleren. Vorig jaar hebben we kleding, een compleet ledikant met matras lakens en dekbed en een kinderledikant gestuurd en meestal laten ze bij controle vol trots de ontvangen goederen zien. Hier is echter niets verandert, de kinderen hebben bijna geen kleren aan en lopen op blote voeten. De gebrachte goederen stonden in november nog ingepakt maar zijn nu verdwenen. Soms wordt je blij als iets lukt en soms word je verdrietig als je de arme kinderen ziet en de ouders niets met de hulp doen….Gelukkig zagen we daarna in het kindertehuis in Odorheiu Secuiesc veel blijde gezichten. De kinderen zijn niet in hun ouderlijke omgeving maar zijn wel gelukkig. Vandaag was het feest. Er was het tehuis aangeboden om de kinderen voor één keer chips aan te bieden en in de hal stond een overvloed aan chips. Dat was een leuke afsluiting van onze bezoeken deze reis in Roemenië.

 

donderdag 15 maart: Vanmorgen rond 8 uur stappen we in de auto voor de reis naar huis. We nemen een andere route, die wel langer is maar grotendeels een nieuwe autobaan is. Deze wordt 365 km lang maar er ontbreekt nog een stuk van 60 km. Terugkijkend op deze reis kunnen we tevreden zijn. De mensen lieten blijken echt blij te zijn met de hulp vanuit Nederland. Natuurlijk zijn wij ons er van bewust dat we niet iedereen kunnen helpen, maar voor sommige schrijnende gezinnen zijn wij vaak een lichtpuntje. Soms lukt het ons niet om vat te krijgen op families die je helpt en dan zie je dat de goederen er niet meer zijn. Als je dan in het kindertehuis komt, dan denk je, waren de kinderen die ik net zag, bijna zonder kleren, maar in dit kindertehuis. Liefdevol verzorgd met een warm bed en dagelijks een warme maaltijd. 160 kinderen wonen er en zijn gelukkig en helpen de 9 zusters die dit huis runnen. Een mooi project dat voldoening geeft. Ook de hulp aan de ziekenhuizen is bijzonder. In Agnita vraagt de directeur of het mogelijk is om een 30-tal ziekenhuismatrassen te leveren. Het toeval wil dat we net deze week 18 hebben gekregen en dat ons nog een 30-tal zijn toegezegd. Dat komt mooi uit. In het ziekenhuis van Sarmașu komen we als geroepen met een medicijn dat een net opgenomen patiënt dringend nodig heeft maar het niet kan betalen. In Sarmașu krijgt een onderwijzer schoolmeubilair, 12 stoelen en 12 tafels. Graag wil hij er nog 40 stuks, en deze hebben we klaar staan in de loods in Heerenveen. Dan de medicijnen; wat zijn de mensen blij als we ze weer medicijnen kunnen geven. Ze krijgen vaak genoeg tot aan het volgende transport. Deze medicijnen worden in Nederland en in Roemenië ingekocht en betaald uit de medicijnpot. Natuurlijk kan ik nog wel even doorgaan met verhalen, maar u kunt ook even op onze website kijken wat de stichting allemaal doet. Heeft het uw belangstelling: kijk dan op www.gfd-roemenie.nl. Wij, Sjikke en Gerrit, overnachten nog een keer in Iggensbach, ongeveer 100 km na Passau, en hopen morgenavond weer thuis te zijn.

 

vrijdag 16 maart: De begeleiders waren vandaag om vijf uur weer "thuis" in St. Johannesga.

 

Joomla templates by a4joomla