Zondag 8 maart. Na het ontbijt rijden we verder Roemenië in. Na ongeveer 4 uur rijden komen we aan bij ons eerste contactadres. Zij maakt de voedselpakketten in haar winkel en doet ook de distributie naar ongeveer 11 contactadressen. Vol lof wat zij voor ons doet. We hebben veel Roemeens geld nodig. Zij is gemachtigd om dit voor ons van de bank te halen. Als we aankomen staat de lunch voor ons klaar, het is een belangrijke dag, het is internationale vrouwendag. Deze wordt in Roemenië groots gevierd. De lunch die voor ons klaar staat, blijkt een complete maaltijd. Tijdens ons gesprek over de situatie van de Roemeense gezinnen is ze duidelijk. Zij voelt het direct in haar winkel, mensen die boodschappen komen doen hebben veel minder te besteden dan een jaar terug. Diegene die het goed hadden hebben het nu duidelijker moeilijker. Heel veel proberen de teruggang op te vullen door het land tijdelijk te verlaten en te werken in het buitenland. Na een leuk weerzien vertrekken we naar Sighisoara, de stad van Dracula op 1 uur rijden. Hier halen wij de ingekochte medicijnen,…. maar ook hier staat de warme maaltijd klaar en natuurlijk kunnen we dit niet weigeren. De medicijnen ter waarde van bijna € 3.000,- moeten worden gesorteerd per gezin, een secuur en tijdrovend werkje. Nadat dit is gedaan vertrekken we naar ons hotel net buiten de stad. Hier hebben we het volgende precisie werkje, geld verdelen in enveloppen voor gezinnen die dit krijgen van sponsors uit Nederland. Het gaat hier om ongeveer € 5.000,- of om gerekend ongeveer 24.000 ron. Als we rond half acht nog even naar het restaurant gaan voor een drankje, houden ze ons ook weer de menu kaart voor,…. hier maken we na  de 2 warme maaltijden van vandaag geen gebruik van. Probleem is dat we de broodjes vanuit Nederland over houden, want morgen is waarschijnlijk weer gelijk aan vandaag. Nog even bijpraten en dan naar bed, wij zijn tenslotte een uurtje later dan thuis.

Maandag 9 maart. Vanmorgen verlaten we ons hotel na een prima ontbijt, het hotel was erg goed. Toch is er bijna altijd wel iets om op- of aan te  merken. De kamer was prima maar de bedden op een hoogte van 40 cm zetten is niet handig. Een opstapje erbij is dus handig, maar direct achter een bed is niet handig. Dus voor het slapen het bed verschuiven en het is ook weer opgelost. Ons eerste adres is in Dumbraveni, hier geven we geld enveloppen af en geld voor het broodproject. Op dit moment zijn er 20 gezinnen die er gebruik van maken, maar de aanvragen worden groter. Vervolgens gaan we naar het dorp Velt, waar allemaal weer lekkere dingen klaar staan; lekker maar teveel voor onze maag. Wij brengen nog een bezoek aan 2 gezinnen waarvan er eentje een maand in het buitenland werkt voor de gasrekening. Het tweede gezin was een emotionele ontmoeting omdat bij deze mevrouw kort achtereen haar man en zoon zijn overleden. Het ander contactadres bevindt zich in Copsa Mica, de vrouw des huizes is er niet en haar man verstaat geen andere taal, dus hier alleen de zakelijke afhandeling en we zijn klaar. Wij gaan onderweg naar ons overnachtingsadres in Sadu. Onderweg zien we de besneeuwde bergen van de karpaten in het zonlicht. Een prachtig gezicht, we zijn vroeg vandaag en besluiten nog even om de bergen in te gaan. Tot even boven de sneeuwgrens moeten we keren omdat de pas verderop is afgesloten. Toch zijn we zo hoog dat we nog samen in de sneeuw op de foto kunnen. Daarna gaan we naar Sadu voor een gezellige avond en een ontmoeting met ons gezin uit Sibiu. 

Dinsdag 10 maart. Vanmorgen beginnen we de dag met een heerlijk zonnetje en die blijft de hele dag schijnen. We bezoeken in de plaats Agnita het plaatselijke ziekenhuis. Hier geven we de informatie af voor de voedselpakketten en de geldenveloppen. Tevens hebben we een contract met dit ziekenhuis en krijgen ze geld voor inkoop van voedsel voor de patiënten. We maken vandaag veel kilometers want we gaan van Agnita naar het oosterlijk gelegen Odorheiu Secuesc. Hier brengen we een bezoek aan het kindertehuis met 160 kinderen. Deze week werd er weer een jongetje van 4 jaar binnen gebracht. De moeder was psychisch niet in staat om voor Gabriel te zorgen en de vader, die geen werk heeft, is ook niet in staat voor hem te zorgen. Het jongetje zegt nu elke dag tegen de zusters “stuur me niet weg” zuster Emilia zegt dit met tranen in de ogen. Een Roemeense journalist ontdekte het kindertehuis en bezocht het en zag daar de liefde voor de kinderen. Hij schakelde de landelijke media in voor het programma waar mensen iets betekenen voor de medemens. Deze kwamen met een filmploeg en ze werden genomineerd. Zuster Emilia werd tijdens de tv-uitzending als tweede gekozen. Spontaan werd er aangeboden dat er iemand was die de gasrekening van € 15.000,- van deze winter kwam betalen en kwamen er meerdere giften binnen. Het was voor ons een mooie en emotionele ontmoeting. Na nog een rit van een paar uur komen we aan Gura Ariesului. Gedurende deze rit hebben we mooi de gelegenheid om de afscheidsdienst van Gerrit van Norel "bij te wonen via de internetuitzending" (zo ver weg en toch er bij). Gerrit van Norel was één van de oprichters van onze stichting en was jaren voorzitter. Hij is 4 maart overleden en was 75 jaar. Tijdens deze rit passeren we enige malen een spoorovergang met stopbord maar al jaren rijden er geen treinen meer. Gisteren stonden we van 2 kanten te wachten voor een echte spoorovergang totdat iemand er achter kwam dat de lichten niet op rood stonden en we dus gewoon door konden rijden. In Gura Ariesului blijken ze niet thuis te zijn doordat ze een arts bezochten. Wel hebben spullen achtergelaten en zijn weer vertrokken. Gelukkig troffen we elkaar nog een eind buiten het dorp. Onze dag zit er op en we rijden nog een half uurtje naar ons hotel. Morgen nog wat bezoeken brengen en hopen we weer te overnachten in het hotel aan de grens.

Woensdag 11 maart. Vanmorgen vertrekken we naar het schooltje in Cotus. De weg er naar toe is prima, maar nog 10 km voor het dorp is deze super slecht. De voorbereiding voor het asfalt is gaande maar de onderlaag zijn gewoon bakstenen. Maar het asfalt is onderweg. Het schooltje ondersteunen we met geld voor een dagelijkse warme maaltijd. Maar door de gestegen prijzen en een aanwas van kinderen, kunnen ze niet meer dagelijks een maaltijd geven. Het is nu nog mogelijk om de ene week 2 dagen en de daarop volgende week 3 dagen een maaltijd aan de kinderen te geven. Voor de kleintjes hadden we een zak vol knuffels meegenomen. Bij ons maak je ze blij met een smartphone, maar deze kinderen storten zich met z’n allen op een zak knuffels. Over hoe het met de kinderen gaat zijn de onderwijzers erg positief. Tot en met de 4e klas gaan de kinderen naar school in het dorp, daarna gaan ze naar een naburig dorp. Dit was voor veel gezinnen aanleiding om de kinderen van school te halen. Nu worden ze naar de naburige school gebracht en wanneer ze deze kunnen verlaten gaan ze naar de stad voor een vervolg opleiding. Dit is het mooie werk van de onderwijzers van de school uit Cotus. Hierna vertrekken we naar Sarmasu naar het ziekenhuis, contactadres en bezoekjes aan een paar gezinnen om duidelijkheid te krijgen over hun situatie. Eigenlijk zijn we nu klaar met onze klussenbrief en rijden we naar ons hotel, toch maken we nog een tussenstop bij onze bevriende familie Marien en Yvonne Kroon. Marien en Yvonne doen ontzettend veel goed werk voor de armsten in het dorp Floresti en omgeving. Zij wonen inmiddels al ruim 25 jaar in Roemenië en hebben hier inmiddels ook hun kinderen en kleinkinderen wonen. Ook Marien zegt dat de leefomstandigheden verslechteren. Gezinnen die net de weg omhoog hebben gevonden, komen nu geld te kort door alle gestegen prijzen. Rond zeven uur bereiken we ons hotel en zijn we morgen klaar voor de terugreis.

Vrijdag 13 maart. Na 18 uren in de auto en 1700 km verder zijn wij vanmiddag weer thuis gekomen. De reis verliep zonder problemen en daar moet je ook een beetje geluk bij hebben. Het was de reis waard, wij zien grote vooruitgang in de infra structuur en een toenemende armoede bij gezinnen die het iets beter leken te krijgen. Veel Roemenen zoeken hun werk tijdelijk in de land en tuinbouw in vele landen in Europa. Tegelijkertijd zien we veel Aziaten de lege werkplekken in Roemenië opvullen. Wij zijn weer thuis en gaan weer door met de dagelijkse dingen. Het was leuk om weer een dagelijks stukje te schrijven. Voor ons gaat het weer een tijdje duren voor een volgende trip.

Groet, Gerrit, Grietje en Sjikke.

Het bezorgen van de voedselpakketten in Roemenië heeft door een probleem met het leveren van de dozen enige vertraging opgelopen. Annamaria hoopt ze eind maart te kunnen bezorgen. Uiteraard laten we het u weten wanneer de pakketten bij uw gezin bezorgd worden. 

Woensdag 18 Maart. Vandaag is Annamaria begonnen met het bezorgen van de voedselpakketten. Als eerste kregen de mensen in Velt (Medias) en Tatarlaua hun pakket.

Vrijdag 20 Maart.  De pakketten in Turda en Gura Ariesului zijn bezorgd.

Zondag 22 Maart.  Vandaag brachten ze de pakketten naar de contactpersoon in Sarmasu.

Dinsdag 24 Maart.  Met het bezorgen van de paketten in Copsa Mica, Sibiu, Sadu, Anita en Dumbraveni zit het werk van Annamaria er weer op. Iedereen heeft nu zijn voedselpakket en de geldenenvelop weer gekregen en alles is weer in grote dankbaarheid aangenomen. Geweldig dat u bijdraagt aan een lichtpuntje in deze voor velen zo donkere tijden! Het maarttransport zit er hiermee weer op. Achter de schermen werken wij al weer aan de volgende inzameling. U zult binnenkort de rondzendbrief hiervoor weer ontvangen. De inzameling voor het junitransport staat gepland op  13 Mei. Graag tot dan!