- Details
Maarttransport 2026.
De inzameling van opdrachten voor voedselpakketten en financiële ondersteuning ligt al weer enkele weken achter ons. Alle papieren zijn inmiddels klaar en onze vrijwilligers zijn weer bijna klaar om naar Roemenië af te reizen. Zij zullen deze keer de projecten bezoeken en zorgen voor de medicijnen en financiële ondersteuning. Op vrijdag 6 maart hopen Gerrit en Grietje Samplonius en Sjikke Havinga te vertrekken. Zoals u dat van ons gewend bent, leest u dagelijks een update over hun belevenissen. U bent van harte uitgenodigd om mee te reizen!
Vrijdag 6 maart. Vandaag zijn we, Sjikke, Gerrit en Grietje begonnen aan onze reis naar Roemenië. Het is voor ons een jaar geleden dat wij daar waren. Voor mij is het 30 jaar geleden dat ik mijn eerste reis maakte. Toen in begin februari was het heel erg koud en veel sneeuw en de wegen waren
extreem slecht. Doorgaande wegen waren karresporen, lokale wegen waren bijna niet te berijden. De dagen waren kort en straatverlichting was er niet, in ieder dorp liepen in het donker schimmen op de weg en mensen op onverlichte voertuigen. In deze 30 jaar ben ik jaarlijks in het land geweest, soms als toerist, maar de meeste keren, soms 2 of 3 keer per jaar, om werkzaamheden te verrichten voor onze stichting Groningen, Friesland, Drenthe voor Roemenië. Ook nu gaan we voor de stichting onderweg en is het voorjaarsachtig weer en geen regen of sneeuw. Natuurlijk zijn de reizen niet te vergelijken met 30 jaar terug. Vroeger kwamen we in dorpen waar het asfalt nog niet uitgerold was, tegenwoordig zijn bijna alle dorpen voorzien van asfalt. Ook straatverlichting is er volop aanwezig. Vandaag eindigen we onze dag in het Zuid-Duitse Iggensbach en morgen vervolgen we onze rit tot over de grens in Roemenië. Uit vorige reizen kregen we hele leuke reacties over onze verslagen (op Facebook), en daarom ga ik ook deze reis weer een reisverslag maken. Groet G en G en Sj.
Zaterdag 7 maart. Als echte Hollander kijken we s’morgens eerst even naar het weer. Vanmorgen begon de dag buitengewoon. We rijden vandaag naar de Roemeense grensplaats Bors, hier gaan we overnachten. Tijdens de rit hebben we het er over hoe anders het nu is dan 30 jaar geleden. Toen was de euforie heel groot, de koude oorlog was voorbij. De opstap naar een beter leven in Roemenië lag in het verschiet en is ook bewaarheid. Ook al zijn er nog veel gezinnen die in armoede leven, maar leven in vrijheid zonder landsgrenzen binnen de EU is een groot goed en een geleidelijke opstap naar een beter leven voor iedereen. Toch denk ik vaak….het gaat te langzaam… wij zien nu de euforie omslaan in een bepaalde vorm van angst. Regeringsleiders uit een aantal Oostbloklanden lijken weer bevriend te worden met Rusland. Het is natuurlijk dat deze leiders de macht naar zich toe willen trekken om de bevolking onder de duim te houden. In deze wereld die compleet in brand staat is hulp overal nodig. Toch blijven wij bij onze hulp geven aan gezinnen, ziekenhuizen, kindertehuis enz. in Roemenië. Hiermee gaan we morgen aan de slag. Na een prachtige zonovergoten reis zijn we nu aangekomen bij ons hotel in de Roemeense grensplaats Bors.